postmodernizm jest prawie w porządku. polska architektura po socjalistycznej globalizacji

Architektoniczna książka-wystawa (po raz pierwszy została pokazana rok temu, w ramach festiwalu "Warszawa w budowie" jako tradycyjna wystawa w budynku Szkoły Głównej Handlowej), która mogłaby wygrać w konkursie o najbardziej chwytliwy tytuł 2012 roku. Postmodernizm jest prawie w porządku to oczywiście parafraza pytania Is not Main Street almost all right? rzuconego przez Roberta Venturiego w manifeście "Complexity and Contradiction in Architecture". Sam projekt jest kontynuacją programu badawczego prowadzonego przez Łukasza Stanka i jego zespół, dotyczącego eksportu architektury i urbanistyki z krajów byłego bloku krajów socjalistycznych do Afryki oraz na Bliski Wschód. W pierwszej fazie programu analizowano m. in. wkład polskich architektów w przebudowę Bagdadu, wznoszenie gmachów muzealnych w Nigerii czy też budynków rządowych w Ghanie. Tym razem Stanek zadał pytanie o wpływ doświadczeń projektowych na Bliskim Wschodzie i Afryce Północnej na produkcję przestrzeni miejskiej w Polsce po socjalizmie. Pomysł na zaprezentowanie podobieństw w realizacjach poszczególnych architektów i biur projektowych przed i po socjalizmie jest niezwykle wyrafinowany. Ze zdjęciami projektów z Bliskiego Wschodu i Afryki zestawione są rysunki aksonometryczne polskich budynków. Rysunki te robią ogromne wrażenie - zostały wykonane w jednej skali, z uwzględnieniem otoczenia budynków. Pojawiają się na nich samochody, ludzie, drzewa, piaskownice, a nawet sterowiec i Lord Vader (dla spostrzegawczych)! Książka jest dobrze napisana, fantastycznie ilustrowana i ma "podręcznikowy"projekt graficzny oraz nieporęczny, albumowy format który jest (prawie) w porządku. Więcej na temat projektu badawczego Łukasza Stanka można przeczytać na stronie south of eastwest. 

lektury wwb2 # 14: modern architecture in africa

"Modern Architecture in Africa" Antoni Folkers
okładka twarda, język angielski, cena 189 zł

"Modern Architecture in Africa" Antoniego Folkersa jest bogato ilustrowanym kompendium wiedzy o modernistycznej architekturze w krajach afrykańskich - eksporcie rozwiązań urbanistycznych i inżynierskich, lokalnych mutacjach i wariacjach na temat modernizmu, czy też o problemach etycznych związanych z "przeszczepami" architektury i wpisanych w nią ideologii.
Książka ta stanowi pożądaną lekturę do wystawy „PRL™. Eksport architektury i urbanistyki z Polski Ludowej", jaka otwarta zostanie jutro w Muzeum Techniki. Jej kurator Łukasz Stanek pisze "PRL była cenioną marką w okresie zimnej wojny – przynajmniej na niektórych rynkach, takich jak globalny rynek pracy intelektualnej. Dotyczyło to zwłaszcza pracy architektów, urbanistów i inżynierów, której ważnymi odbiorcami były kraje postkolonialnego Południa. Wystawa prezentuje wybrane projekty polskich specjalistów pracujących na kontraktach central handlu zagranicznego w Iraku, Syrii, Libii, Algierii, Ghanie i Nigerii – krajach, które po uzyskaniu niepodległości szukały sojuszników wśród państw socjalistycznych. Architekci, urbaniści i inżynierowie przywozili ze sobą zarówno tradycję polskiej architektury międzywojennej, jak i doświadczenie wielkich socjalistycznych placów budowy, takich jak Warszawa lub Nowa Huta."