m is for india

W ostatnich tygodniach M (choć tylko w połowie) wybrało się na poszukiwanie innych liter, występujących endemicznie w kraju I. Próbki i fotonotatki z tych poszukiwań powyżej. Miejsca, które odwiedziło M to m. in. pracownia kolektywu Camp na dachu, gdzieś na przedmieściach Bombaju, biennale sztuki i plaża w Kochi, indyjskie archiwa filmowe, ściany w starym Delhi, nieintencjonalne "prace ziemne" w Jew Town w Kochi etc.   

forget fear

Forget Fear to książka o poszukiwaniu skutku i o tłumieniu strachu przed konsekwencjami własnych czynów. A także o sztuce i przekraczaniu jej granic, demonstracjach i namiotach, Oburzonych, palestyńskiej wizie, Najlepszej Partii z Reykjaviku, Marszu Niepodległości, niecodziennej propozycji Olafura Eliassona, Ruchu Odrodzenia Żydowskiego w Polsce, niemieckich kłopotach z pamięcią, burmistrzu z Bogoty, autocenzurze Christiana Boltanskiego, smutnych piosenkach z Ciudad Juarez, nowym zaangażowanym teatrze na Węgrzech  ... 
Forget Fear jest pierwszą publikacją wydaną pod auspicjami tegorocznego Biennale Sztuki Współczesnej w Berlinie, którego kuratorem jest Artur Żmijewski. Autorem bardzo dobrego projekt graficznego książki jest Mario Lombardo.
Zdjęcie książki w Puszczy Kampinoskiej: Paweł Kulczyński 

... and europe will be stunned

Publikacja dla tych czytelników, którzy oczekiwali na "prawdziwy" katalog tzw. polskiej trylogii filmowej Yael Bartany. Książka, która towarzyszyła wystawie Yael na Biennale Sztuki w Wenecji przybrała formę politycznej książki kucharskiej (wspólnie z Galit Eilat robiliśmy wszystko co w naszej mocy, aby uniknąć wydawania klasycznego katalogu...), o czym pisaliśmy latem tutaj. Teraz jednak angielska fundacja Artangel postanowiła w pełni uhonorować zwieńczony podczas biennale projekt i opublikować kolejną książkę dotyczącą trylogii. ... and Europe will be Stunned to przede wszystkim album z kadrami z trzech filmów Bartany: Mary Koszmary, Muru i wieży oraz Zamachu. Na końcu książki znalazły się także nowe eseje poświęcone projektowi, autorstwa m.in. Borisa Groysa, Adiego Ophira oraz, wspominanej przez nas niedawno, Arielli Azoulay. 

illuminations

Powyżej główny katalog tegorocznego biennale weneckiego w środowisku naturalnym. Bice Curiger, szwajcarska kuratorka biennale opracowała bardzo solidną prawie 600-stronicową publikację, obejmującą zarówno wystawę główną "IllumiNATIONS", jak i pawilony narodowe oraz projekty towarzyszące (pierwszy raz od kilku lat mamy więc do czynienia z całym materiałem z biennale zebranym w jednym, i to dość lekkim, tomie). O ile można mieć wiele zastrzeżeń do mało porywającej ekspozycji autorstwa Curiger, zwłaszcza wyjątkowo nużącej części umieszczonej w Arsenale, to sama publikacja jest wzorcowa - zaczyna się od 130 stron tekstów kontekstualizujących wystawę: o historii biennale, podziałach na pawilony narodowe, strategiach wystawienniczych na targach światowych, by przejść do świetnie napisanych i wyczerpujących tekstów o artystach zaproszonych na wystawę. Osobna sekcja poświęcona jest tzw. para-pawilonom, do których stworzenia zostali zaproszeni m. in. Monika Sosnowska i Franz West. Naturalnym kontrapunktem do narodowym wątków w książce, są tytułowe "iluminacje", manifestujące się w doskonałych pracach słynnego Wenecjanina, Jacopo Robustiego, znanego szerzej jako Tintoretto - nieoczekiwanego uczestnika wystawy. Wydawnictwo zaprojektowali Wenecjanie ze studia in.pagina srl. 

speech matters

Oto kolejna publikacja z tegorocznego biennale sztuki w Wenecji. Tym razem towarzysząca pawilonowi duńskiemu, w którym to (kolejny dowód na postępującą degradację praktykowanego od ponad 100 lat sztywnego podziału narodowego) znajduje się grupowa, międzynarodowa wystawa zatytułowana „Speech Matters”. Zarówno ekspozycja jak i publikacja dotyczą wolności wypowiedzi i cenzury w sztuce oraz życiu publicznym – jednego z najgorętszych ostatnimi laty tematów w Danii, zwłaszcza gwałtownych reakcjach po opublikowaniu karykatur Mahometa w dzienniku Jyllands-Posten. Na wystawie znajdują się m.in. wyjątkowo niepoprawne, imitujące rasistowskie klisze komiksy Roberta Crumba o „zmurzynieniu” i „zżydzeniu” białej Ameryki, platforma do publicznych przemówień Thomasa Klippera, kolekcja winyli z przemówieniami polityków Sharon Hayes czy też doskonałe fotografie z serii „An American Index of the Hidden and Unfimiliar” autorstwa Taryn Simon. W pięknie zaprojektowanej książce do wystawy, oprócz reprodukcji i omówień prac artystów z wystawy znajdują się teksty Kathariny Gregos, Raoula Vaneigena, Christophera Hitchensa oraz wywiad z Antonio Negrim.   

the exhibitionist # 3

Na okładce najnowszego numeru „The Exhibitionist” - magazynu poświęconego w całości zagadnieniu exhibition making – znajduje się zdjęcie Dawida, rzeźby Michała Anioła. Abstrahując od tego jak dobrze nagi bohater podbija dwuznaczny tytuł pisma, kieruje on czytelników w stronę prawdziwej, heroicznej misji „Ekshibicjonisty”, czyli próby zmierzenia się z chaosem towarzyszącym praktyce kuratorskiej – braku metodologii, historiografii i jasno wypracowanej etyki zawodowej.
Pismo podzielone jest rygorystycznie na stałe kategorie. W Curator's Favourites kuratorzy wspominają istotne dla swojej praktyki wystawy. Co symptomatyczne w dwóch przypadkach na trzy teksty, są to wystawy których to autorzy w ogóle nie widzieli na oczy, znając je jedynie z dokumentacji i opowieści świadków - przykładowo, kolektyw WHW opowiada o ekspozycji "Innowacje w sztuce chorwackiej" z 1970 roku. Takich wycieczek do przeszłości jest w tym numerze sporo – np. Lars Bang Larsen wspomina osobliwą wystawę "Expo Johnny Hallyday" z 1978, poświęconą gwieździe francuskiej muzyki, zorganizowaną bez udziału artystów ani też jakiegokolwiek zaangażowania ze strony głównego bohatera ekspozycji (dział: Back in the Day). Temat współczesnych „nieautoryzowanych retrospektyw” porusza także Shelly Bancroft i Peter Nesbett z nowojorskiej galerii Triple Candie, która specjalizuje się w organizowaniu wystaw bez oryginalnych dzieł sztuki (zazwyczaj są to nieautoryzowane rekonstrukcje czy też efekty poszukiwań w Internecie i bibliotekach) jak i bez wiedzy samych artystów. Retrospektywa jest tematem sekcji Typologies – poza tekstem o frapującej działalności Triple Candie znajdują się tam materiały Jessiki Morgan (o wystawach Martina Kippenbergera i Johna Baldessariego) oraz Elisabeth Sussman (retrospektywa Paula Theka). Wybraną do tego numeru wystawą, która poddana została głębszej analizie (Assessments), jest 8. edycja Biennale w Gwangju, czyli "10000 Lives" Massimiliano Gioniego, uznana przez głównego redaktora „Ekshibicjonisty” Jensa Hoffmana, za jedno z najważniejszych zdarzeń artystycznych dekady. W sekcji Attitude znajduje się pouczający tekst Marii Lind o nieporozumieniach, mentalnych kliszach i niespełnionych nadziejach pokładanych w studiach kuratorskich (mój ulubiony cytat to definicja kuratorskiego networkingu: „annoying behavior of careerists seeking contacts”). W sekcji Rear Mirror skonfrontowane zostały opowieści dwóch kuratorek Kathrin Rhomberg i Jane Alison o wybranych własnych projektach: 6. Biennale Sztuki w Berlinie i „The Surreal House”. Reasumując: kolejna porcja ekshibicjonistycznych (duża część tekstów pisana jest przez kuratorów o ich własnych projektach), akademickich, specjalistycznych materiałów, dla zainteresowanych przeszłością i przyszłością profesji kuratorskiej. "Ekshibicjonista" obnaża się m.in. w berlińskich księgarniach Pro QM i Motto.